Article on other languages:
- البحيرات_العظمى_الأفريقية
- Grans_Llacs_d'Àfrica
- Africká_Velká_jezera
- Afrikanische_Große_Seen
- African_Great_Lakes
- Grandes_Lagos_de_África
- Afrikako_Laku_Handiak
- دریاچههای_بزرگ_افریقا
- Grands_Lacs_(Afrique)
- Grandes_Lagos_Africanos
- Afrička_velika_jezera
- Afrikai_Nagy_Tavak
- Danau_Besar_Afrika
- Stóru_vötnin
- Grandi_Laghi_(Africa)
- アフリカ大湖沼
- 아프리카_대호수
- Grote_Merengebied
- Wielkie_Jeziora_Afrykańskie
- Grandes_Lagos_Africanos
- Великие_Африканские_озёра
- Velika_afrička_jezera
- Veľké_africké_jazerá
- Afriška_velika_jezera
- Велика_језера_(Африка)
- Stora_sjöarna_(Afrika)
- Nchi_za_Maziwa_Makuu
- عظیم_جھیلیں_(افریقہ)
- Grandi_Laghi_de_l'Africa
- 大湖地区
 |
del.icio.us |
 |
Digg |
 |
Furl |
 |
|
 |
Rojo |
| Add to OnlyWire |
Velika jezera Afrike čine niz jezera koja se nalaze u Velikoj rasjednoj dolini i oko nje. Ovim jezerima pripada i Viktorijino jezero koje je svojom površinom treće najveće jezero na svijetu. Velika jezera čine:
Ponekad se Velikim jezerima smatraju samo Viktorijino, Albertovo i Edwardovo jezero budući da su ona jedina tri jezera iz kojih izvire Bijeli Nil. Jezero Tanganjika i Kivu otiču prema rijeci Kongo, pa se stoga nalaze u kongoanskom riječnom sastavu.
Regija Velikih jezera
Velika jezera također označavaju regiju koja obuhvata okolno područje tih jezera. Ona uključuje u cijelini države Ruandu, Burundi i Ugandu, te dijelove Demokratske Republike Kongo, Tanzanije i Kenije.
Ova regija je jedna od najgušće naseljenih područja na svijetu. Procjenjuje se da u regiji Velikih jezera živi 107 miliona ljudi. Zbog vulkanske aktivnosti u prošlosti ovaj je dio Afrike jedno od najboljih područja za poljoprivredu na svijetu. Iako se Velika jezera nalaze na ekvatoru ona zbog svoje nadmorske visine imaju umjerenu klimu. To je ostavilo regiju izvan oboljele zone i omogućilo široko rasprostranjenu upotrebu stoke, maksuz goveda i koza.
Zbog gustoće stanovništva i poljoprivrednih viškova u regiji područje je postalo visokoorganizirano, pa su se stvorile brojne malehne države. Najsnažnija od tih monarhija bile su Ruanda, Burundi, Buganda i Bunyoro. Za subsaharsku Afriku je jedinstveno da su tradicionalne granice jednake onima koje su se nalazile između kolonijalnih sila.
Budući da se dugo tragalo za izvorom Nila, regija je dugo vremena bila interes za Evropljane. Prvi Europljani koji su stigli u regiju u većem broju bili su misionari. Oni su imali ograničen uspjeh u pokrštavanju lokalnog stanovništva, ali su otvorili regiju za kasniji proces kolonizacije. Povećani kontakt s ostatkom svijeta vodio je serijama devastirajućih epidemija koje su jednako pogađale ljude kao i marvu. Stoga se stanovništvo regije dramatično smanjilo, a u nekim područjima i do 60%. Sve do 1950-ih regija nije vratila svoje prethodno stanovništvo.
Nakon sticanja nezavisnosti regija se smatrala da posjeduje veliki potencijal, ali je tokom nedavnih godina zapala u građanski rat s nesagledivim nasiljem, koji je regiju ostavio u velikom siromaštvu, a od kojega su jedino Kenija i Tanzanija bile pošteđene.
